در چشمه سار نهج البلاغه - 3 ـ روش برخورد با اشتباهات دوستان : خطبه 141 نهج البلاغه مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط حسين شاهد خطيبي   
دوشنبه, 22 آذر 1389 ساعت 13:41
فهرست مقاله
در چشمه سار نهج البلاغه
2 ـ رسالت پاكان : خطبه 140 نهج البلاغه
3 ـ روش برخورد با اشتباهات دوستان : خطبه 141 نهج البلاغه
منابع


3 ـ روش برخورد با اشتباهات دوستان : خطبه 141 نهج البلاغه
1 ـ التحذير من سماع الغيبة
اءَيُّهـَا النَّاسُ، مـَن عَرَفَ مِن اءَخِيهِ وَثِيقَةَ دِينٍ وَسَدَادَ طَرِيقٍ، فَلاَ يَسمَعَنَّ فِيهِ اءَقَاوِيلَ الرِّجَالِ.
اءَمـَا إِنَّهُ قـَد يـَرمـِى الرَّامـِى ، وَتـُخـطِئُ السِّهَامُ، وَيُحِيلُ الكَلاَمُ، وَبَاطِلُ ذلِكَ يَبُورُ، وَاللّهُ سَمِيعٌ وَشَهِيدٌ. اءَمَا إِنَّهُ لَيسَ بَينَ الحَقِّ وَالبَاطِلِ إِلا اءَربَعُ اءَصَابِعَ.
2 ـ معرفة الحق و الباطل
فـسـئل (ع )، عـن مـعـنـى قـوله هـذا، فـجـمـع اءصـابـعـه ووضـعـهـا بـيـن اءذنـه وعـيـنه ثم قال :
البَاطِلُ اءَن تَقُولَ سَمِعتُ، وَالحَقُّ اءَن تَقُولَ رَاءَيتُ!
ترجمه خطبه 141
1 ـ پرهيز از شنيدن غيبت
اى مـردم ! آن كـس كـه از بـرادرش اطمينان و استقامت در دين ، و درستى راه و رسم را سراغ دارد، بايد به گفته مردم درباره او گوش ‍ ندهد.
آگـاه بـاشـيد! گاهى تيرانداز، تير افكند و تيرها به خطا مى رود، سخن نيز چنين است ، دربـاره كـسـى چـيـزى مـى گـويـنـد كـه واقـعـيـّت نـدارد و گـفـتـار باطل تباه شدنى است ، و خدا شنوا و گواه است .
بدانيد كه ميان حق و باطل جز چهار انگشت فاصله نيست .
2 ـ شناخت حق و باطل
(پـرسـيدند، معناى آن چيست ؟ امام عليه السّلام انگشتان خود را ميان چشم و گوش گذاشت و فرمود)
باطل آن است كه بگويى شنيدم ، و حق آن است كه بگويى ديدم .

<< قبلی                   -                   بعدی >>

بعدی >




خطبه (142) -درباره نيكى به نااهل


( وَ مِنْ كَلامٍ لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ: ) وَ لَيْسَ لِواضِعِ الْمَعْرُوفِ فِى غَيْرِ حَقِّهِ وَ عِندَ غَيْرِ أَهْلِهِ ‏مِنَ‏ ‏الْحَظِّ ‏فِيما ‏أَتى ‏إِلّا ‏مَحْمَدَةُ ‏اللِّئامِ‏، وَ ثَناءُ الْأَشْرارِ، وَ مَقالَةُ الْجُهّالِ، مادامَ مُنْعِماً عَلَيْهِمْ، ما أَجْوَدَ يَدَهُ وَ هُوَ عَنْ ذاتِ اللَّهِ بَخِيلٌ! فَمَنْ اتاهُ اللَّهُ مالًا فَلْيَصِلْ بِهِ الْقَرابَةَ، وَلْيُحْسِنْ مِنْهُ الضِّيافَةَ، وَلْيَفُكَّ بِهِ الْأَسِيرَ وَ الْعانِى، وَلْيُعْطِ مِنْهُ الْفَقِيرَ وَ ‏الْغارِمَ‏، وَ ‏لْيَصْبِرْ ‏نَفْسَهُ‏ عَلَى الْحُقُوقِ وَ النَّوائِبِ ابْتِغاءَ الثَّوابِ، فَإِنَّ فَوْزاً بِهذِهِ الْخِصالِ شَرَفُ مَكارِمِ الدُّنْيا، وَ دَرْكُ فَضائِلِ الاخِرَةِ ‏إِنْ‏ ‏شآءَ ‏اللَّهُ‏.

درباره نيكى به نااهل

شناخت جايگاه بخشش و احسان

براى كسى كه نابجا و به ناكسان نيكى كند بهره‏اى جز ستايش فرومايگان، تعريف سركشان و اشرار، و سخنان جاهلان بدگفتار ندارد، و اينها نيز تا هنگامى كه به آنها بخشش مى‏كند ادامه دارد، دست سخاوتمندى ندارد آن كس كه از بخشش در راه خدا بخل مى‏ورزد! آن كس كه خدا او را مالى بخشيد، پس به خويشاوندان خود بخشش نمايد، و سفره مهمانى خوب بگستراند، و اسير آزاد كند، و رنجديده را بنوازد، و مستمند را بهره‏مند كند، و قرض وامدار را بپردازد، و براى درك ثواب الهى در برابر پرداخت حقوق ديگران، و مشكلاتى كه در اين راه به او مى‏رسد شكيبا باشد، زيرا به دست آوردن صفات يادشده، موجب شرافت و بزرگى دنيا و درك فضائل سراى آخرت است (ان شاء الله.)